niedziela, 10 lutego 2013
Leczenie ziołami
http://www.youtube.com/watch?v=p8aeZcfv7y4
Ciekawy filmik o leczeniu ziołami, warto obejrzeć.
wtorek, 1 stycznia 2013
Bodziszek drobny ( geranium pusillum Linne)
| Ziele to "odkryłam "niedawno i przez przypadek. O jego własciwościach przeczytałam jedynie na stronie dr Rózańskiego. Ponieważ ma ono naprawde wiele zasosowań dla człowieka, odnalazłam go właśnie w zimie i troszkę udało mi się go ususzyć. Jest to ziele dorastające do 50 cm wysokości o różowo-fioletowych małych kwiatkach, kwitnie od maja do września. Surowcem zielarskim jest właśnie ziele i kwiaty.Surowiec jest wrażliwy zarówno na światło, jak i na przegrzanie. Działa przeciwzapalnie, przeciwbiegunkowo, antyalergicznie, antybakteryjnie, obniża poziom cholesterolu i glukozy we krwi, hamuje także kaszel i zbyt obfitą wydzielinę w drogach śluzowych, działa również przeciwobrzękowo na gruczoł krokowy. Można go stosować w cukrzycy, chorobach alergicznych, w nadmiernym stężeniu cukru, lipidów i cholesterolu we krwi, nieżycie układu oddechowego i pokarmowego, ostrym zapaleniu spojówek i gałki ocznej, nowotworach i polipach ukladu pokarmowego, infekcjach drożdżakowych przewodu pokarmowego oraz jeszcze innych schorzeniach, które wymienia dr Różański. Wywar z ziela przyżądzamy nastepująco" 2 łyżki ziela zalać szkl. wody, doprowadzić do wrzenia i zagotowac pod przykryciem. Gdy się zagotuje zestawić z ognia i tzrymac pod przykryciem 30 minut. Pić 2 razy dziennie po jednej szkl. wywaru. Wywar ten można tez sosować do płukania narządów płciowych, jamy ustnej, gardła i oczu przy zapaleniach , łzawieniach. pomaga przy wypryskach, rozszerzonych porach, łojotoku, wyrównuje koloryt skóry.
Ziele bodziszka - 1 łyżka
Kora lub liście olchy - 1 łyżka
Kwiat nagietka - 2 łyżki
Ziele rdestu (obojętnie którego) - 1 łyżka
Surowce wymieszać} zalać 3 szkl. wody; gotować 3 minuty; odstawić na 20 minut; przecedzić. Pić 3 razy dz. po 150 ml; dzieci: 1 r. ż. - 19 ml, 3 r. ż. - 30 ml, 7 r. ż. - 50 ml, 15 r. ż. - 115 ml, 2-3 razy dz.
Wskazania: ostra biegunka, niestrawność, zaburzenia trawienia, upławy (płukanka lub nasiadówka i Jednoczesne picie wywaru), mlekotok, nadmierne krwawienia miesiączkowe, krwawienia pozamiesiączkowe, zapalenie jamy ustnej, okostnej i gardła (płukać i jednocześnie przełknąć 3-4 łyki, ropień przyzębny lub po wyrwaniu zęba, ale po wyczyszczeniu. zakaźne, skórne, obrzęki, zaburzenia metabolizmu.źródło: strona internetowa dr Różanskiego, będe jednak szukała więcej informacji na temat bodziszka. http://www.kwiaty-na-balkonach.waw.pl/str/Zdrowie.html  |
| Bodziszek drobny, fot. 1.01.2013, Kozielsk |
 |
| Bardziej okazały bodziszek drobny, który jak widać nie przejmuje się zimą i w najlepsze rośnie. |
środa, 25 lipca 2012
Bursztyn - Bernstein ( kamień , który się pali)
Z wielu danych historycznych wiadomo, że popyt na bursztyn był niegdyś wielki.Do jego zdobycia podejmowano niebezpieczne wyprawy.Archeologowie określili szlaki bursztynowe, którymi ciągnęły przez nasz kraj karawany kupieckie. Miasto Kalisz (Calisia) leży na takim szlaku prowadzącym z Rzymu nad Bałtyk.Najnowsze badania wskazują, ze jantar służył narodom starożytnym bardziej za lek, niż za ozdobę tylko.
Pod skórą mumii egipskich znajdowano kawałeczki bursztynu. Rzymianki często trzymały w rękach kawałki jantaru bawiąc się nim i gładząc.
Woda morska , która zawiera wiele soli i powoduje, że nawet twarde skały potrafią się z biegiem czasu zamienić w zwykły piasek. Natomiast bursztyn przez setki tysięcy lat pozostał niezniszczony, zachował swój wygląd i właściwości.
o. Andrzej Klimuszko twierdzi, iż o skuteczności kuracji bursztynem przekonał się wielokrotnie. Nalewka bursztynowa pomogła mu przy zapaleniu oskrzeli. Także przy epidemii grypy można się zabezpieczyć bursztynem. Pomaga picie herbaty z trzema kroplami nalewki bursztynowej.
Nacieranie nalewka bursztynowa pomaga także na wszelkie niedomogi sercowe, arytmię, bóle głowy.
Nalewka bursztynowa:
Kawałki bursztynu w ilości 50 g, wypłukać w letniej wodzie i wsypać do butelki o pojemności 3/4 litra. To wszystko zalać spirytusem. nalewka jest gotowa po 10 dniach. Bursztyn w spirytusie się nie rozpuszcza, a jedynie wydziela cząsteczki, które zabarwiają spirytus na kolor złoty. Po wyczerpaniu nalewki, bursztyn kruszymy na małe kawałki i jeszcze raz w ten sam sposób wykorzystujemy.
Bursztyn posiada właściwosci przeciwrakowe. Warto nosić na szyi naszyjnik z bursztynu o kształtach wielobocznych , radzi o. Klimuszko, ponieważ to wzmacnia organizm .
Ja sama wielokrotnie sporządzałam te nalewkę i najczęsciej kurowałam nią dzieci w chorobach przeziębieniowych , a także przy bólach nóg, pleców, zatok. Za każdym razem powodowało to sporą ulgę w chorobie. Taką nalewkę powinno się zawsze mieć w domu i w razie potrzeby szybko zastosować.
Pod skórą mumii egipskich znajdowano kawałeczki bursztynu. Rzymianki często trzymały w rękach kawałki jantaru bawiąc się nim i gładząc.
Woda morska , która zawiera wiele soli i powoduje, że nawet twarde skały potrafią się z biegiem czasu zamienić w zwykły piasek. Natomiast bursztyn przez setki tysięcy lat pozostał niezniszczony, zachował swój wygląd i właściwości.
o. Andrzej Klimuszko twierdzi, iż o skuteczności kuracji bursztynem przekonał się wielokrotnie. Nalewka bursztynowa pomogła mu przy zapaleniu oskrzeli. Także przy epidemii grypy można się zabezpieczyć bursztynem. Pomaga picie herbaty z trzema kroplami nalewki bursztynowej.
Nacieranie nalewka bursztynowa pomaga także na wszelkie niedomogi sercowe, arytmię, bóle głowy.
Nalewka bursztynowa:
Kawałki bursztynu w ilości 50 g, wypłukać w letniej wodzie i wsypać do butelki o pojemności 3/4 litra. To wszystko zalać spirytusem. nalewka jest gotowa po 10 dniach. Bursztyn w spirytusie się nie rozpuszcza, a jedynie wydziela cząsteczki, które zabarwiają spirytus na kolor złoty. Po wyczerpaniu nalewki, bursztyn kruszymy na małe kawałki i jeszcze raz w ten sam sposób wykorzystujemy.
Bursztyn posiada właściwosci przeciwrakowe. Warto nosić na szyi naszyjnik z bursztynu o kształtach wielobocznych , radzi o. Klimuszko, ponieważ to wzmacnia organizm .
Ja sama wielokrotnie sporządzałam te nalewkę i najczęsciej kurowałam nią dzieci w chorobach przeziębieniowych , a także przy bólach nóg, pleców, zatok. Za każdym razem powodowało to sporą ulgę w chorobie. Taką nalewkę powinno się zawsze mieć w domu i w razie potrzeby szybko zastosować.
sobota, 21 lipca 2012
Tasznik pospolity ( Capsella bursa - pastoris)
Tasznik to cenna roślinka występująca pospolicie na polach i łąkach. Dorasta do 60 cm wysokości. Kwitnie od kwietnia do jesieni. Ma drobne czteropatkowe kwiatuszki o barwie białej lub różowej. Owoce sa sercowate.
W tradycji ludowej tasznik znany jest pod nazwami:kaletka pasterska, sumki pastusze, kaszka, bydelnik.
Opis tasznika znajduje się w nastarszym chińskim zielniku z ok. 2700 r.p.n.e.,napisanym przez cesarza Shen Nunga. Według przekazów ten władca sprawdzał działanie ziół z całego świata na sobie. Sprawdził równiez działanie tasznika. Tasznik obok żeń-szenia i babki umieścił w grupie książęcych ziół.
W czasie pierwszej wojny św. tej rośliny używano jako środka tamującego krwawienie.
W medycynie ludowej znany był jako lek przeciwkrwotoczny, napotny i moczopędny.
Oprócz tego reguluje on przemianę materii i pobudza krążenie.
Maria Treben zaleca herbatkę z tasznika pitą po 2 do 3 szkl. dziennie we wszystkich rodzajach krwawień, nawet w wypadku nie dających się zatamować krwawień z ran, odwar z tasznika działa skutecznie.
Zaleca go także w okresie klimakterium. Tasznik reguluje krążenie i jest polecany zarówno przy wysokim jak i przy niskim ciśnieniu krwi. Pije się go codziennie po dwie szkl. , aż do czasu gdy krążenie się unormuje.
Maria Treben poleca tę roślinkę przy schorzeniach mięśni szkieletowych. W starych księgach zielarskich autorka znalazła przepis na zanik mięśni.
Przepis
Drobno pokrojony tasznik zalać wódką zbożowa i przez 10 dni ma stać w cieple. Należy po tym czasie wcierać go w mięśnie a jednoczesnie pić 4 szklanki herbatki dziennie z przywrotnika pospolitego.
Ten sam przepis należy stosować przy zwiotczeniu zwieraczy odbytu. Autorka podaje przykłady wyleczeń dzięki skrupulatnemu stosowaniu tej kuracji.
Ziele tasznika w tym wypadku należy stosować swieże, a nie suszone.
Zewnętrznie - wyciągi z tasznika są stosowane w stanach zapalnych skóry, owrzodzeniach i odleżynach. W wielu krajach z tasznika przygotowuje się sałatki.
Stefania Korżawska, która sporo czerpie z Marii Treben i św. Hildegardy, pisze, iż od wieków podawano herbatkę z tasznika kobietom w czasie porodu, gdyż pobudza skurcze i w połogu, bo tamuje krwawienia.
Nie należy używać tego ziela w czasie ciąży, bo może powodować skurcze macicy.
dr Różąński z kolei pisze o bezcelowości podawania naparów i wywarów z tasznika. Uważa, że tylko macerat z tasznika jest skuteczny .
Macerat: 4 łyżki świeżego lub suchego ziela zalać 1 szkl. wody przegotowanej o temp. pokojowej; macerować 8 godzin pod przykryciem; przecedzić. Pić w zależności od potrzeby 100-150 ml 2-4 razy dz.; dzieci ważące 10-15 kg - 21-32 ml. 20-25 kg - 42,8-53,5 ml, 30-35 kg - 64-75 ml, 40-45 kg - 85,7-96,4 ml, 3-4 razy dz.
Napary z tasznika nie spełniają więc dobrze swojej roli przeciwkrwotocznej, lecz tylko uszczelniają naczynia krwionośne i je wzmacniają .
Często zbierałam tasznik i suszyłam go. Jest to delikatna roślinka. Oczywiscie stosowałam go w zimnym maceracie.
W tradycji ludowej tasznik znany jest pod nazwami:kaletka pasterska, sumki pastusze, kaszka, bydelnik.
Opis tasznika znajduje się w nastarszym chińskim zielniku z ok. 2700 r.p.n.e.,napisanym przez cesarza Shen Nunga. Według przekazów ten władca sprawdzał działanie ziół z całego świata na sobie. Sprawdził równiez działanie tasznika. Tasznik obok żeń-szenia i babki umieścił w grupie książęcych ziół.
W czasie pierwszej wojny św. tej rośliny używano jako środka tamującego krwawienie.
W medycynie ludowej znany był jako lek przeciwkrwotoczny, napotny i moczopędny.
Oprócz tego reguluje on przemianę materii i pobudza krążenie.
Maria Treben zaleca herbatkę z tasznika pitą po 2 do 3 szkl. dziennie we wszystkich rodzajach krwawień, nawet w wypadku nie dających się zatamować krwawień z ran, odwar z tasznika działa skutecznie.
Zaleca go także w okresie klimakterium. Tasznik reguluje krążenie i jest polecany zarówno przy wysokim jak i przy niskim ciśnieniu krwi. Pije się go codziennie po dwie szkl. , aż do czasu gdy krążenie się unormuje.
Maria Treben poleca tę roślinkę przy schorzeniach mięśni szkieletowych. W starych księgach zielarskich autorka znalazła przepis na zanik mięśni.
Przepis
Drobno pokrojony tasznik zalać wódką zbożowa i przez 10 dni ma stać w cieple. Należy po tym czasie wcierać go w mięśnie a jednoczesnie pić 4 szklanki herbatki dziennie z przywrotnika pospolitego.
Ten sam przepis należy stosować przy zwiotczeniu zwieraczy odbytu. Autorka podaje przykłady wyleczeń dzięki skrupulatnemu stosowaniu tej kuracji.
Ziele tasznika w tym wypadku należy stosować swieże, a nie suszone.
Zewnętrznie - wyciągi z tasznika są stosowane w stanach zapalnych skóry, owrzodzeniach i odleżynach. W wielu krajach z tasznika przygotowuje się sałatki.
Stefania Korżawska, która sporo czerpie z Marii Treben i św. Hildegardy, pisze, iż od wieków podawano herbatkę z tasznika kobietom w czasie porodu, gdyż pobudza skurcze i w połogu, bo tamuje krwawienia.
Nie należy używać tego ziela w czasie ciąży, bo może powodować skurcze macicy.
dr Różąński z kolei pisze o bezcelowości podawania naparów i wywarów z tasznika. Uważa, że tylko macerat z tasznika jest skuteczny .
Macerat: 4 łyżki świeżego lub suchego ziela zalać 1 szkl. wody przegotowanej o temp. pokojowej; macerować 8 godzin pod przykryciem; przecedzić. Pić w zależności od potrzeby 100-150 ml 2-4 razy dz.; dzieci ważące 10-15 kg - 21-32 ml. 20-25 kg - 42,8-53,5 ml, 30-35 kg - 64-75 ml, 40-45 kg - 85,7-96,4 ml, 3-4 razy dz.
Napary z tasznika nie spełniają więc dobrze swojej roli przeciwkrwotocznej, lecz tylko uszczelniają naczynia krwionośne i je wzmacniają .
Często zbierałam tasznik i suszyłam go. Jest to delikatna roślinka. Oczywiscie stosowałam go w zimnym maceracie.
 |
| tasznik pospolity |
sobota, 14 lipca 2012
Dziewanna (Verbascum)
 |
| dziewanna pospolita |
Kwitnie ona od czerwca do wrzesnia. Dorasta nawet do 2 metrów. Dziewanna wielkokwiatowa ma duże kwiaty dochodzące do 5 cm. Roślina ma miodowy zapach.Surowcem zielarskim są kwiaty.
Ceniona była już w czasach starożytnych.W Grecji uważano, że ma nazdwyczjną moc. W Polsce wierzono, że ma moc magiczą chroniącą przed czarownicami.
Leczono nią choroby płuc, biegunkę, a napar stosowano przy chorobach oczu.
Napary stosuje się w schorzeniach górnych dróg oddechowych, grypie, uporczywym suchym kaszlu, trudnościach w odkrztuszaniu, stanach zapalnych przewodu pokarmowego i pęcherza.
Zewnętrznie można używać wyciągów wodnych z dziewanny w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, angin, chrypce, oparzeniach, stłuczeniach, wysypkach i stanach zapalnych skóry.
Ożarowski radzi stosować napar z dziewanny według następujacego sposobu:
1 łyżkę suszonych kwiatów zalać 1 szkl. ciepłej wody i podgrzewac do wrzenia. Następnie odstawić pod przykryciem na 15 minut.Pić 1/2 szkl. ciepłego naparu 2-3 razy dziennie po jedzeniu.
Dziewanna ( wyciąg z kwiatów) ma działanie zmiękczające skórę i rozjaśniajace włosy.
Stefania Korżawska poleca winko z Dziewanny na uporczywy kaszel i chrypkę.
6 łyżek kwiatów dziewanny
2 łyżki korzenia arcydzięgla
2 łyżki liści ślazu wsypać do garnka, wlać jedno wino białe, gronowe, wytrawne, zagotować na małym ogniu, ogrzewac 20 minut, przecedzić, dodać 6 łyżek miodu, 1 łyżeczkę cynamonu, zagotować. Gorące winko rozlac do butelek. Stosować w przeziębieniach i kaszlu co godzinę po 2 łyżki. Podobnie radziła przyrządzac zioła, by były trwalsze także św. Hildegarda i Maria Treben. Ziółka były konserwowane w winie.
Rózański wspomina, ze dziewannę polecano także przy astmie.
Ja jadłam na surowo płatki kwiatów dziewanny.
czwartek, 12 lipca 2012
Dziurawiec zwyczajny
Jest to ziele rosnące na miedzach, przy drogach, na skraju lasu, wzgórzach i łąkach. Kwitnie od czerwca do września. Polska ludowa nazwa tej rośliny to świętojańskie ziele. Nazwy niemieckie to "ziele łaski Bożej", "Krew św. Jana". Nazwy świadczą o dużym znaczeniu, jakie miała ta roślina.
W niektórych rejonach Polski dziurawiec nazywano zielem boginki i wierzono, że ma moc odstraszającą. W oknach wieszano poświęcone wianki z dziurawca, które miały moc chronic matkę i nowo narodzone dziecko przed podmieniającymi dzieci boginkami.
W dzieciństwie często z siostrą zbierałyśmy to ziele dla krewnej, która leczyła się nim prawie na wszystko.
Jest bardzo łatwe do rozpoznania, ale jak wszystkie zioła zbiera się je przy słonecznej pogodzie. Kwiatki lub ziele dziurawca zrywane wtedy ma więcej substancji czynnych.
Olej dziurawcowy jest według Marii Treben najlepszym środkiem na rany. Działa znieczulająco, przeziwzapalnie i gojąco.
W dzień św. Jana dziurawiec wspaniale zakwita.Jego żółte drobne kwiatki sa doskonale widoczne z daleka.
Napar z dziurawca moze zastąpić herbatę, jednak trzeba pamiętać jak wspomina ks. Andrzej Klimuszko w książce "Wróćmy do ziół", żeby pojedyńczych ziół nie pic zbyt długo. Mogło by to spowodować niekorzystne zmiany dla organizmu. Umiar jest zawsze we wszystkim wskazany.
Herbatkę z dziurawca stosuje się przy uszkodzeniach nerwów i dolegliwościach nerwowych, jest ona także dobrym lekiem przeciwko biegunce. Jak widać powyższe zdanie Marii Treben dopuszcza stosowanie herbatek z jednego ziela, przeciwnie niż u ojca Klimuszko.
Dziurawcem można leczyć także zaburzenia mowy, niespokojny sen, napady histerii, lunatyzm, moczenie nocne i depresję. Przy zażywaniu herbatki skuteczne są także kąpiele z ziela dziurawca.
Maria Treben szeroko się rozpisuje o wartości oleju dziurawcowego. Pisze, że - "nie powinno go zabraknąć w żadnym domu". Otóż można go stosować przy zranieniach, krwawych wylewach, obrzękach gruczołów, jako środek kosmetyczny przeciwko szorstkiej skórze twarzy. Moze służyć do nacierania przy bólu pleców, rwie kulszowej i reumatyzmie.
Olej dziurawcowy
Zebranymi kwiatami dziurawca napełniamy butelkę aż po szyjkę zalewamy olejem z oliwek. Dobrze zamknięta butelkę stawiamy na słońcu na okres kilku tygodni. Gdy olej stanie się czerwony, wyciskamy całość przez ściereczkę i przechowujemy go w butelce z ciemnego szkła. Zachowuje on wartość do dwóch lat.
Olej dziurawcowy obniża dodatkowo poziom cholesterolu i cukru we krwi.
W leczeniu chorób skóry (odleżyny, liszaje, łuszczyca, oparzenia, owrzodzenia) można go mieszać z tranem, olejem rokitnikowym, wyciągiem olejowym z żywokostu lub pokrzywy.
Zastosowanie wewnętrzne
Dziurawiec stosuje się w schorzeniach żołądka, pęcherzyka żółciowego, wątroby, w biegunkach, przy braku łaknienia, w nadmiernej przepuszczalności i łamliwości włośniaczek, zastojach krążenia obwodowego krwi, przy zmniejszonym wydzielaniu moczu, kamicy, skazie moczanowej. Nalewki zaleca się w stanach depresyjnych i klimakterium.
Herbatka z dziurawca
Jedną łyżeczkę ziela zalać jedna szklanką wrzątku i pozostawić na krótko do naciągnięcia.
A co ciekawego pisze o dziurawcu dr Rózanski?
W soku i oleju dziurawca znajduje się hipercyna , która korzystnie wpływa na procesy biochemiczne w narządach opanowanych przez nowotwory.
Podany doustnie wybitnie wzmaga wydzielanie żółci. Pobudza przemianę materii, znosi stany znużenia i depresji. Poprawia wydajność intelektualną. Można go zażywać równocześnie z miłorzębem, yerba mate, kwasem glutaminowym, surowcami kofeinowymi i arniką. Łagodzi objawy trądziku. Jest wskazany przy zmęczeniu w przebiegu chorób zakaźnych i w okresie rekonwalescencji. Olej dziurawcowy można zażywać po 1-2 łyżeczki dziennie. Efekty zażywania są widoczne po około 2-3 tygodniach.
Jest jeszcze wiele pozytywnych działań tej rośliny na człowieka, których oficjalnie jeszcze nie opisano.
Naprawdę warto zbierać i stosować dziurawiec.
W niektórych rejonach Polski dziurawiec nazywano zielem boginki i wierzono, że ma moc odstraszającą. W oknach wieszano poświęcone wianki z dziurawca, które miały moc chronic matkę i nowo narodzone dziecko przed podmieniającymi dzieci boginkami.
W dzieciństwie często z siostrą zbierałyśmy to ziele dla krewnej, która leczyła się nim prawie na wszystko.
Jest bardzo łatwe do rozpoznania, ale jak wszystkie zioła zbiera się je przy słonecznej pogodzie. Kwiatki lub ziele dziurawca zrywane wtedy ma więcej substancji czynnych.
Olej dziurawcowy jest według Marii Treben najlepszym środkiem na rany. Działa znieczulająco, przeziwzapalnie i gojąco.
W dzień św. Jana dziurawiec wspaniale zakwita.Jego żółte drobne kwiatki sa doskonale widoczne z daleka.
Napar z dziurawca moze zastąpić herbatę, jednak trzeba pamiętać jak wspomina ks. Andrzej Klimuszko w książce "Wróćmy do ziół", żeby pojedyńczych ziół nie pic zbyt długo. Mogło by to spowodować niekorzystne zmiany dla organizmu. Umiar jest zawsze we wszystkim wskazany.
Herbatkę z dziurawca stosuje się przy uszkodzeniach nerwów i dolegliwościach nerwowych, jest ona także dobrym lekiem przeciwko biegunce. Jak widać powyższe zdanie Marii Treben dopuszcza stosowanie herbatek z jednego ziela, przeciwnie niż u ojca Klimuszko.
Dziurawcem można leczyć także zaburzenia mowy, niespokojny sen, napady histerii, lunatyzm, moczenie nocne i depresję. Przy zażywaniu herbatki skuteczne są także kąpiele z ziela dziurawca.
Maria Treben szeroko się rozpisuje o wartości oleju dziurawcowego. Pisze, że - "nie powinno go zabraknąć w żadnym domu". Otóż można go stosować przy zranieniach, krwawych wylewach, obrzękach gruczołów, jako środek kosmetyczny przeciwko szorstkiej skórze twarzy. Moze służyć do nacierania przy bólu pleców, rwie kulszowej i reumatyzmie.
Olej dziurawcowy
Zebranymi kwiatami dziurawca napełniamy butelkę aż po szyjkę zalewamy olejem z oliwek. Dobrze zamknięta butelkę stawiamy na słońcu na okres kilku tygodni. Gdy olej stanie się czerwony, wyciskamy całość przez ściereczkę i przechowujemy go w butelce z ciemnego szkła. Zachowuje on wartość do dwóch lat.
Olej dziurawcowy obniża dodatkowo poziom cholesterolu i cukru we krwi.
W leczeniu chorób skóry (odleżyny, liszaje, łuszczyca, oparzenia, owrzodzenia) można go mieszać z tranem, olejem rokitnikowym, wyciągiem olejowym z żywokostu lub pokrzywy.
Zastosowanie wewnętrzne
Dziurawiec stosuje się w schorzeniach żołądka, pęcherzyka żółciowego, wątroby, w biegunkach, przy braku łaknienia, w nadmiernej przepuszczalności i łamliwości włośniaczek, zastojach krążenia obwodowego krwi, przy zmniejszonym wydzielaniu moczu, kamicy, skazie moczanowej. Nalewki zaleca się w stanach depresyjnych i klimakterium.
Herbatka z dziurawca
Jedną łyżeczkę ziela zalać jedna szklanką wrzątku i pozostawić na krótko do naciągnięcia.
A co ciekawego pisze o dziurawcu dr Rózanski?
W soku i oleju dziurawca znajduje się hipercyna , która korzystnie wpływa na procesy biochemiczne w narządach opanowanych przez nowotwory.
 |
| Dziurawiec jeszcze bardzo młody( pąki) |
Jest jeszcze wiele pozytywnych działań tej rośliny na człowieka, których oficjalnie jeszcze nie opisano.
Naprawdę warto zbierać i stosować dziurawiec.
niedziela, 24 czerwca 2012
Babka lancetowata ( Plantago lanceolata)
Pamiętam jak w dzieciństwie przy przeróżnych skaleczeniach - nam dzieciom zalecano przykładać rozgniecione liście babki na rany. Rany szybko się zasklepiały. Babkę od dziecka znałam doskonale. Babka wąskolistna i szerokolistna rosły dosłownie wszędzie i były zawsze pod ręką.
Babka jest wieloletnia rośliną dorastającą do 40 cm. Babka wąskolistna ma lancetowate zaostrzone na końcach liście, natomiast u babki szerokolistnej są one szerokie i błyszczące.Drobne kwiaty o barwie brunatnej zebrane sa w kłos i kwitną od maja do września.
Liscie babki zawierają glikozydy irydoidowe, flawonoidy, związki śluzowe, garbniki, sole mineralne, kwasy organiczne i witaminy A, C, K.
W lecznictwie stosuje się liście i korzenie.
Chiński cesarz Shen Nung w swoim zielniku ok 5000 lat temu podzielił rosliny na trzy grupy : książąt , ministrów i asystentów. Babkę zaliczył do grupy książąt. Oba gatunki babki mają podobny skład chemiczny, jednak w lecznictwie częściej uzywa się babki wąskolistnej.
Babkę stosuje się przede wszystkim w schorzeniach narządu oddechowego, a szczególnie przy silnym zaflegmieniu, przy kaszlu, krztuścu, dychawicy oskrzelowej, a nawet gruzlicy.Szwajcarski ksiądz Kunzle w wyniku samodzielnych studiów stwierdził, że babka jak zadna roślina oczyszcza krew, płuca oraz żołądek. Zaleca się ją osobom cierpiącym na niedokrwistość, mających kłopoty z płucami i nerkami, mających wysypki i wypryski, liszaje, mających chrypkę.
Picie herbatki zmieszanej w równych ilosciach z macierzanki i babki leczy dychawicę oskrzelową oraz schorzenia wątroby i pęcherza moczowego.
Stare księgi zielarskie , jak twierdzi Maria Treben podają, iż nasiona babki zażywane w ilosci 8 g dziennie przeciwdziałaja tworzeniu się kamieni.. Oprócz tego nalezy pic herbatke z babki.
Medycyna ludowa od dawna stosowała babkę jako dobry środek na rany. Rozgniecione liście pomagają przy skaleczeniach, nacięciach i użądleniach przez osy.Świeze roztarte liście z solą przyłożone na szyję leczą wole - pisze Maria Treben w "Aptece Pana Boga".
Wszystkie guzy powinny zniknąć pod wpływem świeżych , roztartych lisci babki. Liście babki można polecać również przy zakrzepicach.
Sw. Hildegarda zaleca babkę jako zródło siły dla ciała i ducha.
Oto co pisze" Ziele babki jest z natury zimne i tworzy w tym zimnie przyjemna mieszankę, a kto ugotuje ją w winie i takie gorące wino wypije, tego ono uwolni od gorączki... A przygnębionego ducha ludzkiego rozwesela i wspomaga, i wzmacnia mózg. Ale także kto ma gorączkę w żoładku, niech ugotuje babke w winie, a po odlaniu wina zawinie zielew płótno i przywiąże sobie gorące na zołądku, a gorączka będzie odpędzona."
Wskazania wg św. Hildegardy : depresja, melancholia, chwiejność nastroju, skłonności alergiczne, gorączka alergiczna.
Herbatka babki:
1 kopiastą łyżeczkę liści babki zaparzyć w 1/4 szkl.wody i odstawić na krótko do naciągnięcia.
Syrop z babki:
4 kopiaste garscie umytych liści przekręcic przez maszynke do mięsa. Do otrzymanej papki dolac trochę wody, tak aby paka nie przylegała do naczynia oraz dodać 300 g nieoczyszczonego cukru i 250 g miodu pszczelego. postawic naczynie na małym ogniu i ciągle mieszając gotować, az powstanie gęsta ciecz, którą przelewa się na gorąco do słoików i przechowuje w lodówce.
dr Różański podaje taki przepis na maśc z babki:
". Maść babkowa Unguentum Plantaginis:
wyciąg alkoholowy z babki - 15 ml,
gliceryna - 15 ml Linomag - krem lub maść - 60 g (lub inne podłoże tłuszczowe w tej ilości),
Olejek zapachowy (np. pomarańczowy) - 3 krople.
Składniki wymieszać na ciepło.
Maść babkową stosować do leczenia schorzałych miejsc oraz do pielęgnowania wrażliwej skóry i warg. Leczy znakomicie zapalenie odbytu."
Babka piaskowa
"Maseczka na skórę suchą, pomarszczoną, wrażliwą: 4 łyżki nasion babki, 3 łyżki nasion lnu i 4 łyżki kwiatu krwawnika lub rumianku zalać 2 szkl. wrzącej wody; zagotować; odstawić na 30 minut; przecedzić. Płaty waty lub płótna moczyć w ciepłym płynie i nakładać na odtłuszczoną skórę; trzymać 40 min., zdjąć, a skórę obmyć w pozostałej nam ilości wywaru, nie wycierać lecz pozostawić do wyschnięcia. Maseczka działa nawilżające, odżywczo, przeciwzapalnie, odkażająco, oczyszczająco i wygładzająco."
". Sirupus Plantaginis: syrop z babki wg dr Różańskiego
świeży sok z ziela babki lub odwar z korzeni babki - 100 ml
miód naturalny - 100 ml
cukier - 100 ml
sok z jednej cytryny
goździki lub cynamon do smaku
Składniki zmieszać na ciepło. Przechowywać w zimnym miejscu.
Zażywać 4 razy dz. po 1 łyżce."
Często piłam napar z babki w połączeniu z innymi ziołami i zapewniam , że nie szkodzi, lecz wzmacnia bardzo organizm.
Babka jest wieloletnia rośliną dorastającą do 40 cm. Babka wąskolistna ma lancetowate zaostrzone na końcach liście, natomiast u babki szerokolistnej są one szerokie i błyszczące.Drobne kwiaty o barwie brunatnej zebrane sa w kłos i kwitną od maja do września.
Liscie babki zawierają glikozydy irydoidowe, flawonoidy, związki śluzowe, garbniki, sole mineralne, kwasy organiczne i witaminy A, C, K.
W lecznictwie stosuje się liście i korzenie.
Chiński cesarz Shen Nung w swoim zielniku ok 5000 lat temu podzielił rosliny na trzy grupy : książąt , ministrów i asystentów. Babkę zaliczył do grupy książąt. Oba gatunki babki mają podobny skład chemiczny, jednak w lecznictwie częściej uzywa się babki wąskolistnej.
 | |
| Babka lancetowata |
 | |
| Babka szerokolistna |
 |
| Babka szerokolistna |
Babkę stosuje się przede wszystkim w schorzeniach narządu oddechowego, a szczególnie przy silnym zaflegmieniu, przy kaszlu, krztuścu, dychawicy oskrzelowej, a nawet gruzlicy.Szwajcarski ksiądz Kunzle w wyniku samodzielnych studiów stwierdził, że babka jak zadna roślina oczyszcza krew, płuca oraz żołądek. Zaleca się ją osobom cierpiącym na niedokrwistość, mających kłopoty z płucami i nerkami, mających wysypki i wypryski, liszaje, mających chrypkę.
Picie herbatki zmieszanej w równych ilosciach z macierzanki i babki leczy dychawicę oskrzelową oraz schorzenia wątroby i pęcherza moczowego.
Stare księgi zielarskie , jak twierdzi Maria Treben podają, iż nasiona babki zażywane w ilosci 8 g dziennie przeciwdziałaja tworzeniu się kamieni.. Oprócz tego nalezy pic herbatke z babki.
Medycyna ludowa od dawna stosowała babkę jako dobry środek na rany. Rozgniecione liście pomagają przy skaleczeniach, nacięciach i użądleniach przez osy.Świeze roztarte liście z solą przyłożone na szyję leczą wole - pisze Maria Treben w "Aptece Pana Boga".
Wszystkie guzy powinny zniknąć pod wpływem świeżych , roztartych lisci babki. Liście babki można polecać również przy zakrzepicach.
Sw. Hildegarda zaleca babkę jako zródło siły dla ciała i ducha.
Oto co pisze" Ziele babki jest z natury zimne i tworzy w tym zimnie przyjemna mieszankę, a kto ugotuje ją w winie i takie gorące wino wypije, tego ono uwolni od gorączki... A przygnębionego ducha ludzkiego rozwesela i wspomaga, i wzmacnia mózg. Ale także kto ma gorączkę w żoładku, niech ugotuje babke w winie, a po odlaniu wina zawinie zielew płótno i przywiąże sobie gorące na zołądku, a gorączka będzie odpędzona."
Wskazania wg św. Hildegardy : depresja, melancholia, chwiejność nastroju, skłonności alergiczne, gorączka alergiczna.
Herbatka babki:
1 kopiastą łyżeczkę liści babki zaparzyć w 1/4 szkl.wody i odstawić na krótko do naciągnięcia.
Syrop z babki:
4 kopiaste garscie umytych liści przekręcic przez maszynke do mięsa. Do otrzymanej papki dolac trochę wody, tak aby paka nie przylegała do naczynia oraz dodać 300 g nieoczyszczonego cukru i 250 g miodu pszczelego. postawic naczynie na małym ogniu i ciągle mieszając gotować, az powstanie gęsta ciecz, którą przelewa się na gorąco do słoików i przechowuje w lodówce.
dr Różański podaje taki przepis na maśc z babki:
". Maść babkowa Unguentum Plantaginis:
wyciąg alkoholowy z babki - 15 ml,
gliceryna - 15 ml Linomag - krem lub maść - 60 g (lub inne podłoże tłuszczowe w tej ilości),
Olejek zapachowy (np. pomarańczowy) - 3 krople.
Składniki wymieszać na ciepło.
Maść babkową stosować do leczenia schorzałych miejsc oraz do pielęgnowania wrażliwej skóry i warg. Leczy znakomicie zapalenie odbytu."
Babka piaskowa
"Maseczka na skórę suchą, pomarszczoną, wrażliwą: 4 łyżki nasion babki, 3 łyżki nasion lnu i 4 łyżki kwiatu krwawnika lub rumianku zalać 2 szkl. wrzącej wody; zagotować; odstawić na 30 minut; przecedzić. Płaty waty lub płótna moczyć w ciepłym płynie i nakładać na odtłuszczoną skórę; trzymać 40 min., zdjąć, a skórę obmyć w pozostałej nam ilości wywaru, nie wycierać lecz pozostawić do wyschnięcia. Maseczka działa nawilżające, odżywczo, przeciwzapalnie, odkażająco, oczyszczająco i wygładzająco."
". Sirupus Plantaginis: syrop z babki wg dr Różańskiego
świeży sok z ziela babki lub odwar z korzeni babki - 100 ml
miód naturalny - 100 ml
cukier - 100 ml
sok z jednej cytryny
goździki lub cynamon do smaku
Składniki zmieszać na ciepło. Przechowywać w zimnym miejscu.
Zażywać 4 razy dz. po 1 łyżce."
Często piłam napar z babki w połączeniu z innymi ziołami i zapewniam , że nie szkodzi, lecz wzmacnia bardzo organizm.
Subskrybuj:
Posty (Atom)